دلنوشته های یک طرفدار ملوان

من یک ملوانی هستم و تا همیشه هم خواهم بود .

بعنوان یک طفدار دوست دارم با بقیه دوستانم که البته طرفدار ملوان هستن درد دل کنم . اما هرچی فکر میکنم که مطلبمو از کجا شروع کنم یه خاطره قدیمی تر یادم میاد که منو دل دل می کنه . اول از همه موضع خودمو روشن کنم که من وابسته به هیچ کدوم از این آقایونی که جنگ سرد تو ملوان راه انداختن نیستم و فقط فکرم بزرگی اسم ملوانه و دوست دارم اسم تیم محبوبمو همیشه بزرگ ببینم تیمی که بزرگانی  مثل غفور جهانی ، علی نیاکانی ، سیروس قایقران ، نادر عزت الهی ، حمید محمدیا ن و خیلی های دیگست که  نامبردن همشون در حوصله نمی گنجد . اقای سرمربی فینال جام حذفی سال 69 یادت می آد یه روز قبل ماه رمضون تو آزادی پنالتی اخر کاپیتان محمد قدیر بحری و برد 6 5 بر استقلال و بازی قبلش برد پرسپولیس تو انزلی اونم 2 0 با گلهای سیروس ، آقای سرمربی یادته سال 71 تو لیگ تا قبل بازی با پیام مشهد هیچ تیمی رو بیرون ار خونه نبرده بودبم و پیام هم هیچ بازی رو داخل خونه نباخته بود گل دقیقه 75 شهرام پرنیان فر یادته . بازی تو تبریز گل دقیقه 87 جواد شالچی به ملوان و اون زدو خوردهای داخل زمین و مصدومیت غلام محمد ودند یادته . فینال جام حذفی ملوان با شاهین اهواز تو انزلی که  3 1 بردیم یادته ، یادته بازی برگشتو تو اهواز 0 4 واگذار کردیم . همین فینال آخری تو انزلی با پرسپولیس یادته . اگه همه اینا یادته پس چرا ملوان امسال اینطوری شده . واقعا برازنده اسم ملوانه که از داماش رشت ببازه آب از آب تکون نخورده یادمه تیم ملی از بحرین باخت و راهی پلی آف شد . استاد حسین فکری فرداش تو روزنامه مطلب قشنگی نوشته بود گفت اصلا تو پلی آف ایرلند رو هم تو تهران میبریم و هم تو دوبلین میریم جام جهانی و تو گروهمون اول میشیم و اصلا بایه دید فوق احساسی قهرمان جام جهانی شدیم . باخت مقابل بحرین رو چطوری میخوایم توجیه کنیم . واقعا چه توجیحی دارید در مورد باخت به داماش ! تراکتوری که مربی و بازیکناش خودشونو بازنده بازی تو انزلی میدونستن چرا نتونستیم ببریمشون . یه زمانی خود شما بله اقای سرمربی خود شما جلوی پرسپولیس وقتی دائی بلند میشد سربزه باید خواب میدید روسر فرهاد پورغلامی موفق بشه یه زمانی نادر عزت الهی از وسط زمین دروازه اکباتان تهران رو باز میکرد . شما که بهتر یادتونه . یه زمانی اولین فصل لیگ برتر اگه استقلال تو انزلی مساوی میکرد پرسپولیس قهرمان نمیشد اما ملوان تیمی نبود که به کسی باج بده یا حساب کار کسی رو بکنه . اما الان این شیر چرا یال و کوپال  نداره . من بعنوان کسی که از بچگی با ملوان بزرگ شدم و هیچوقت غیرتم اجازه نداد به تیم دیگه ائی حتی فکر کنم . هنوزم وقتی تیم میاد تو زمین از شدت استرس ناخودآگاه اشک میریزم و تمام مدت سرپا بازی رو تماشا می کنم تا کی باید سرافکنده باشم . شما رو بخدا بخاطر نام ملوان یه یاعلی بگید و از بازی با پرسپولیس شروع به درو کردن تیمها کنید . شما می تونید اگه بخواید .

نویسنده : kave kasra