توردوفرانس با قهرماني ساستر تمام شد
سال، سال اسپانيايي هاست
آلاسدر فادرنيگهام*

اول نادال در رولان گاروس قهرمان شد، بعد نوبت قهرماني تيم ملي اسپانيا در جام ملت هاي اروپا بود و دوباره اين نادال بود که قهرمان ويمبلدون شد. روز يکشنبه مرحله بيست و يکم توردوفرانس برگزار شد و کارلوس ساستر در آخرين مرحله تور روند موفقيت آميز اسپانيايي ها را در ورزش ادامه داد و با پيروزي در توردوفرانس به همان اندازه درخشان ظاهر شد که همه اين موفقيت را غيرقابل انتظار مي دانستند.

مرد باتجربه تيم «سي اس سي- ساکسو بانک» که اکثر مواقع در گذشته بيشتر يک دنبا ل کننده صرف بود تا يک رهبر، روز چهارشنبه با رکاب زدن «آلپ دوز» مسير کوهستاني افسانه يي تور، دومين پيروزي پياپي اش در مراحل امسال را به دست آورد و پيراهن زرد تور را بر تن کرد. آلخاندرو تورالبو مکانيک تيم در اين رابطه گفت؛ «ما مخفيانه از اين حرف زده بوديم که او مي تواند قهرمان تور شود. وقتي اين اتفاق افتاد، هميشه پيش خودم فکر مي کردم شکست دادن او کار بسيار دشواري خواهد بود.»

گرچه چرخش واقعي در داستان تور 2008، روز شنبه و در 53 کيلومتر پاياني تايم تريل صورت گرفت اما ساستر روي کاغذ با برتري يک دقيقه و 24 ثانيه يي اش نمي توانست براي قهرماني کافي باشد چون او پشت سر خود خطرناک ترين رقيبش کادل اونز استراليايي را مي ديد.

اونز دوچرخه سوار تيم «سايلنس- لوتو» يکي از تواناترين رکابزنان تايم تريل است و در14 ملاقات قبلي اش در تور با ساستر که به رقابت واقعي تشبيه شده بود، در همه آنها حريف اسپانيايي اش را شکست داده بود. بنابراين پيروز شدن اونز بديهي بود. اما نکته جالب توجه اين بود که بعد از 10 کيلومتر رکاب زدن، اختلاف اونز و ساستر تنها پنج ثانيه بود؛ فاصله يي زماني که براي مرد استراليايي پوشاندن آن چندان سخت نبود تا بخواهد جلوي روياي ساستر براي رسيدن به قهرماني را بگيرد اما عکس اين قضيه ثابت شد. در حالي که اونز عصبي بود و فرصت هايش براي رسيدن به صدرنشيني را از دست داد، مرد اسپانيايي آرام بود و روش کاري اش که بر مبناي جمع کردن توانايي هايش به شمار مي رفت، جواب داد. ساستر حتي توانست از فرانک اشلک هم تيمي اش هم جلو بزند؛ کسي که سه دقيقه قبل از مرد اسپانيايي از خط شروع حرکت کرد. در پايان اين مرحله اونز تنها 29 ثانيه از ساستر عقب بود. ساستر بعد از اينکه تبديل به چهارمين قهرمان پير تور بعد از جنگ جهاني شد، اعلام کرد پيروزي اش به سه دليل به دست آمد؛ «تمرکزم، تيمم و شرايط فيزيکي ام.» او اين گونه حرف هايش را ادامه مي دهد؛ «من تصميم درست را در درست ترين زمان ممکن گرفتم. قبل از شروع مسابقه هيچ ذهنيتي نداشتم که چه کسي قهرمان تور خواهد شد اما مي دانستم بايد مثل هميشه انرژي بگذارم.» ساستر که در رده بندي نهايي کنار اونز و برنهاردکول اتريشي قرار گرفته بود، تنها اسپانيايي برنده تور در مرحله پاريس به حساب نمي آيد. قهرماني ساستر در تور، سومين قهرماني کشورش به حساب مي آيد اما بين سه نفر قبلي، ساستر از همه پرسروصداتر به حساب مي آيد. بعد از اينکه تور 2006 پس از محروم شدن فلويد لنديس امريکايي و دوپينگي به اسکار پريرو رسيد آلبرتو کونتادور هم سال گذشته ساعت 11 شب هفته سوم تور شنيد که قهرمان شده است. مدير تيم او در اتاق هتلش را زد تا به او بگويد مايکل راسموسن دانمارکي و دارنده پيراهن زرد به خاطر ادعاي دروغ در طول تمريناتش از تور کنار کشيده. گرچه مرد اسپانيايي سال گذشته در تايم تريل پاياني از اين عنوان باارزش دفاع کرد و نگذاشت اونز قهرمان شود، اما اين جزيي از قهرماني اش بود. يکشنبه عصر خبر تاييدنشده دوپينگ ديمتري فوفونوف دوچرخه سوار قزاق اصلاً نمي توانست خبر خوشحال کننده يي براي تور باشد. آدم هاي خوش بين تر اعتقاد دارند تيم «سي اس سي- ساکس بانک» يکي از چهار تيم برتري است که تلاش هايي مستقل و کنترل شده درباره برنامه هاي ضددوپينگ داشته است؛ چيزي که در رشته هاي ورزشي کمتر ديده مي شود. در حالي که دوچرخه سواري در سال هاي گذشته اعتبارش به مرز صفر رسيده بود. پيروزي ساستر، بازگشتي به اعتقادات هرچند کوچک به مسير درست دوچرخه سواري داشت. براي ورزش اسپانيا هم که در مسابقات امسال توردوفرانس دو تيم داشت که يکي از آنها اسپانسرش فرانسوي بود، اين قهرماني مي تواند يک جور مهلت موقت به حساب آيد.

ساستر مسن ترين ورزشکار اسپانيايي به حساب مي آيد که در هشتمين حضورش در تور مدال طلا و پيراهن زرد را از آن خود کرد اما نسل جوان دوچرخه سواران تاثير عميقي در رقابت هاي امسال داشت؛ جايي که مارک کاونديش 23 ساله به عنوان يکي از سريع ترين دوچرخه سواران ممکن خودش را مطرح کرد.

با اين تفاسير اسپانيايي ها نمي توانند سال هاي آتي تور را از آن خود بدانند چون هواداران انگليسي مي توانند انتظار بيشتري از کاونديش در سال هاي آتي داشته باشند.

*خبرنگار سايت cycling weekly

#



اسکولاري؛ هرگز نگو هرگز

مربي جديد چلسي اعتقاد دارد تيمش اين فصل مي تواند تمام جام هاي ممکن را فتح کند. اسکولاري که حالا با چلسي در کوالالامپور در اردوي آماده سازي قبل از فصل به سر مي برد علاقه خاصي هم به مقايسه هاي سينمايي پيدا کرده است. بعد از اينکه در جريان يورو 2008 اسم جين هاکمن و ارتباط فرانسوي روي او ماند حالا خودش و تيمش را با فيلم «دست نيافتني ها»ي برايان دي پالما يکي مي داند. صحبت هاي سرالکس البته واکنش فيل بزرگ را هم در پي داشت و او خيلي سريع خواست نشان دهد که چيزي از ژوزه مورينيو در جنگ هاي مطبوعاتي کم ندارد؛ «ما امسال در چهار تورنمنت مختلف شرکت مي کنيم و قصد داريم هر چهار تورنمنت را هم فتح کنيم. اين حسي است که همه بازيکنان و کادر فني تيم دارند. مسلماً اين کار بسيار سختي است اما تيم ما توانايي انجام دادنش را دارد. اين اولين، آخرين و تنها هدف ما در فصل 2009-2008 است. چلسي تمام امکاناتي را که مي خواستم در اختيارم قرار داده است و من هم وظيفه دارم وظيفه ام را درست انجام دهم. بگذاريد يک داستان برايتان تعريف کنم. پيش از جام جهاني 2002 با تيم ملي برزيل همين جا يعني مالزي بوديم و راه زيادي را طي کرديم. آن موقع با خودم فکر کردم هرگز ديگر به اين کشور باز نخواهم گشت و حالا پس از شش سال دوباره اينجا هستم. اين درس بزرگي بود که من در زندگي ياد گرفتم. هرگز نگو هرگز. بازيکنان چلسي در هفته پاياني فصل پيش شانس کسب دو عنوان قهرماني را داشتند که هر دو را به يونايتد واگذار کردند. همين براي من کافي است. آنها امسال هم به فينال مي رسند و اين بار با رهبري من قهرمان مي شوند. من به بازيکنانم گفتم شما اعتماد به نفس داريد و همين براي من کافي است. بقيه اش ديگر مشکل من است و به شما ارتباطي پيدا نمي کند.»