«روييز» باز هم در برلين باخت

بازگشت غول روسى به قله سنگين وزن مشتزنى





وصال روحانى
نيكولاى والويف، غول مشتزنى روسيه، ديروز با پيروزى امتيازى بر جان روييز، بوكسور پورتوريكويى تبار امريكا در شهر برلين آلمان، عنوان قهرمانى دسته سنگين وزن جهان از ديد W.B.A يكى از ۴ سازمان بزرگ حاكم بر اين ورزش را از نو به دست آورد. او سال پيش اين مقام را با قبول شكست در برابر روسلان چاگايف، به اين بوكسور هموطن خود واگذار كرده بود، اما ديروز با كسب آراى موافق هر سه داور مسابقه، دوباره صاحب آن شد. اين آرا ۱۱۳ - 116، ۱۱۱ - 116، و ۱۱۳ - 114 به سود والويف ۳۵ ساله اعلام شد. او در قبال ۴۹ برد در زندگى ورزشى اش فقط يك شكست داشته كه در همان ديدار با چاگايف بوده است. اين دومين بارى است كه والويف ۲‎/۱۴ مترى و ۱۴۴ كيلويى روييز ۳۶ كيلو سبك تر از خود را شكست مى دهد و حالا كارنامه عمر روييز مركب از ۴۳ برد، ۸باخت و يك تساوى است.
هيبتى هولناك
روييز پيش تر در دو مقطع زمانى عنوان جهانى سازمان W.B.A را در اختيار داشت، اما در مقابل رقيبى كه به لحاظ جسمانى بسيار از او تنومندتر و صاحب هيبتى هولناك بود، مجدداً كم آورد. والويف در پايان كار گفت: من از روييز سريع تر كار مى كردم، او هم خوب نمايش داد و اجازه نداد كه تمام كيفيات هميشگى ام را ارائه بدهم. بدم نمى آيد كه يك مرتبه ديگر هم با او مسابقه بدهم.ديدار اول آنها در دسامبر ۲۰۰۵ و باز هم در شهر برلين بود كه برد والويف سبب شد او كمربند قهرمانى W.B.A را به دست آورد و به رغم سن بالايش، به دليل نداشتن شهرت و نبود پيشينه اى وسيع از وى در سطح اول بوكس جهان، از او به عنوان پديده جديد اين ورزش ياد مى شود. نوار بى شكستى او تا اوايل ۲۰۰۷ ادامه يافت و همان طور كه قبلاً نوشتيم، چاگايف ازبكستانى تبار در آن تاريخ اولين شكست را به نام وى نوشت.
در غياب چاگايف مصدوم
اگر والويف اين فرصت را يافت تا دوباره بر سر عنوان سازمان W.B.A روبه روى روييز بايستد، به اين خاطر بود كه چاگايف در ۶ ماه اخير در دو نوبت از برگزارى مسابقات در نظر گرفته شده براى وى به بهانه آسيب ديدگى انصراف داد و براى سران W.B.A چاره اى نماند جز اين كه بين والويف و روييز نفرات اول و دوم جدول مدعيان اين وزن، مسابقه اى تازه را برگزار كنند اما حالا فرد پيروز (والويف) بايد حداكثر تا ژوئن ۲۰۰۹ (خرداد ۸۸) ديدارى تازه را با چاگايف كه انتظار مى رود تا آن زمان بهبودى اش را بازيافته باشد، برگزار كند و فرد برنده، صاحب بعدى و قطعى اين عنوان تلقى خواهد شد.
روييز در اوايل اين دهه در اوج قدرت و اعتبارش بود، اما همواره به ارائه نمايش هاى كند و سنگين و محتاطانه و فاقد سرعت و فن بالا متهم شده است و ديدار ديروز در برلين هم مستثنى از قاعده نبود. با اين وجود وى گفت: چندان ناراحت نيستم، زيرا خوب جنگيدم و اصولاً بوكس كردن در برلين را دوست دارم و اميدوارم شانس مجددى را به من براى نبرد بر سر عنوان جهانى بدهند.
روى طناب ها
با اين حال روييز از راند هفتم به بعد قدرى خسته نشان مى داد و مشت هاى والويف به سمت او در تالار ماكس اشملينگ شهر برلين، به اندازه كافى تكان دهنده و امتيازآور بود. روييز در همين روند يك بار در راند دهم روى طناب هاى رينگ افتاد، اما بعداً مشخص شد پايش ليز خورده است. در موقع اعلام آراى داوران و بالا رفتن دست والويف غول پيكر، مشخص شد كه نتيجه مسابقه مورد پسند برخى حاضران در سالن نيست، زيرا عده اى سوت كشيدند و هو كردند و نگاهى به گذشته نشان مى دهد كه حتى برد اول والويف در برابر روييز هم با برخى حرف و حديث ها درخصوص داورى همراه بود. روييز مى گفت: فكر مى كردم مسابقه را برده ام و در آن زمان از مندرجات برگه هاى آراى داوران خبر نداشتم.
دست هاى بلندتر
اما والويف در قياس با مسابقات اخيرش قدرى سبك بال تر و سريع تر نشان داد و اين را بايد با تغيير رژيم غذايى و نوگرايى در برنامه هاى تمرينى او هم مرتبط دانست. او تلاش كرد با استفاده از ۱۰ اينچ برترى قدش بر روييز و دست هايى بلندتر كه امكان ضربه زنى در شعاعى وسيع تر را به وى مى بخشيد، از نزديك شدن روييز به خود جلوگيرى و با انداختن مشت هايش به سمت هدف، امتيازات دلخواهش را جمع آورى كند و همين كار را هم صورت داد. در عين حال او هيچ گاه ضربه كارى مهلكى را كه در پى آن بود، به روييز وارد نكرد. با اين وجود او مجدداً از ديد سازمان معتبر W.B.A قهرمان جهان است و اين همان چيزى است كه او ديدار جديديش با روييز را با هدف نيل به آن آغاز كرد. هر چند ۳ سازمان بزرگ ديگر ناظر بر بوكس، افراد ديگرى را صاحب اين مقام مى شناسند.