در گذشته و حال تعداد معدود كشورها از نظر جامعه جهاني مي‌توانند قدرتهاي بزرگ دريايي محسوب شوند. ظاهراً فقط ايالات متحده آمريكا، روسيه و بريتانيا (مالك سابق دريا‌ها) مي‌توانند خود را در اين رديف بگذارند. ولي كشورهاي زيادي بدون نيروي دريايي نيرومند و مدرن نمي‌توانند از منافع سياسي و اقتصادي خود دفاع كنند. امروزه رؤساي بسياري از كشورهاي منطقه آسيا و اقيانوسيه به اين نتيجه رسيده‌اند.

بديهي است كه نياز به نيروي دريايي نيرومند دلايل دارد كه مهمترين دليل در اين زمينه، دفاع از منافع اقتصاد خود است. تمايل ايالات متحده به برقراري سلطه كامل نظامي-سياسي و اقتصادي خود بر منطقه، در اين زمينه به كشورهاي آسيا و اقيانوسيه تحرك مي‌بخشد. نظريه آمريكايي استقرار مقدم نيروها و دكترين جديد نيروي دريايي آمريكا كه در آن توسط به زور (يعني اجراي جنگ) از صحنه عمليات جنگي اقيانوسي به منطقه ساحلي منتقل شده است، باعث نگراني موجه نه تنها سياستمداران و نظاميان هوشيار روس بلكه بسياري از رهبران آسيا و اقيانوسيه مي‎شود. اين روند از اين نظر هم به چشم مي‌خورد كه 15-10 سال پيش بسياري از اين كشورها نه ناوگان نظامي مدرن داشتند و نه برنامه مدرنيزه كردن نيروي دريايي خود.

بسياري از كشورهاي منطقه كه سعي مي كنند در صحنه بين‌المللي نقش فعالي بازي كنند، همگام با چين كه برنامه گسترده “انقلابي” ساخت ناوها براي نيروي دريايي خود تا سال 2050 را طراحي كرده است (اين برنامه شايان بحث ويژه‌اي است)، در سالهاي اخير به ايجاد نيروي دريايي قادر به فعاليت در مناطق ساحلي، دريايي دور و اقيانوسي توجه زيادي كرده‌اند (اين برنامه ساخت ناوگان راي درياي باز است).

در حال حاضر جمهوري كره، ژاپن، تايوان، مالزي، سنگاپور، اندوزي و تايلند به مجهز كردن گسترده نيروي دريايي خود به ناوهاي روآبي و زيردريايي واجد شرايط “ناوگان درياي باز” پرداخته‌اند. جمهوري كره كه بر بحران اقتصادي اوايل و اواسط سال‎هاي 1990 فايق آمده است، يكي از كشورهاي پيشرفته در منطقه در زمينه ساخت ناوهاي جنگي براي درياي باز شده است.

ناوشكن‌هاي موشك‌بر
در سال‎هاي اخير رياست جمهوري كره بسياري از برنامه‌هاي مدرنيزه كردن نيروي دريايي خود را از سر گرفته است. در ميان مهمترين طرحهاي برنامه ايجاد ناوگان درياي باز بايد به ساخت “خانواده” ناوهاي اژدرانداز موشك‌بر حديد KDX در سه نوع اشاره كرد. اين طرح نشاندهنده تمايل رياست جمهوري كره به داشتن ناوگان درياي باز است. سري اول اين ناوها از نوع KDX-1 متشكل از سه ناو در كارخانه‎هاي كره شمالي در سال‎هاي 2000-1998 ساخته شده بودند. در حال حاضر سه ناو نوع جديد به نيروي دريايي تحويل داده شده و به آن‎ها نامهاي DD-971, DD-972, DD-973 داده شده است.

ناو اصلي اين سري “كوانگتو ديوان” در كارخانه شركت “دوو” ساخته شد. ظرفيت آن حدود 3855 تن، ته‌نشيني 4.3 متر است؛ طول اين ناو 135 متر، عرض 14.5 متر است. موتور مختلف ديزل و گازتوريبنيي با ظرفيت 59 هزار اسب بخار سرعت 33 گره را تأمين مي‌كند. جنگ‌افزار اين ناو شامل دستگاه موشك ضدهوايي “سي سپارو”، 8 موشك ضدناو “هارپون”، يك دستگاه توپ 127 ميلي‌متري و دو توپ اتوماتيك 30 ميلي‌كتري “گولكيپر” است. اين ناو با كمك دو هلي‌كوپتر “سوپر لينكس” و دو دستگاه اژدرانداز سه لوله‌اي 324 ميلي‌متري مي‌تواند ناوهاي دشمن را كشف كرده و با آن‌ها مبارزه كند. با وجود اينكه كارشناسان اين ناوشكنها را كاملاً مدرن و داراي امكانات بالاي رزمي محسوب مي‌كنند، رياست نيروي دريايي كره در آغاز ساخت ناو اصلي سري KDX-1 تصميم گرفته بود بر همين اساس سري KDX-2 طراحي شود. مدرنيزه‎سازي قبل از همه هدف تقويت پدافند هوايي را دنبال مي‌كند. بر روي ناوهاي KDX-2 سيستمهاي موشكي ضدهوايي آمريكايي “استاندارد”SM-2ER ساخت شركت “ريتون” و دستگاه پرتاب عمودي VLS Mk-4 ساخت شركت “لوكهيد مارتين” نصب خواهند شد.

مزاياي اصلي دستگاههاي جديد پرتاب عمودي شامل افزايش سرعت تيراندازي، كاهش ابعاد و وزن، كاهش خدمه و هزينه‌هاي مصرف و امكان استفاده از يك دستگاه براي تيراندازي با انواع مختلف مهمات است. اين مزايا از طريق استفاده از كانتينرهاي ويژه‌اي براي پرتاب حاصل مي‎شود كه اين كانتينرها، دستگاههاي پيچيده و پرهزينه نگهداري انتقال، نشانه‌روي و تثبيت را ايجاب نمي‌كنند. شيوه پرتاب “سرد” (به تعبير غربي) موشك انتخاب شده است كه موشك به وسيله آكومولاتور بروتي فشار تحت تأثير ژنراتور گازي پرتاب مي‌شود.

سري اول ناوشكنهاي KDX-2 (3 ناو) تا سال 2005 در اختيار نيروي دريايي كره جنوبي گذاشته خواهد شد. قرار است تا سال 2010 6 ناوشكن KDX-2 به نيروي دريايي واگذار شود. ولي برنامه‎هاي رياست كشور در زمينه ساخت ناوگان درياي باز به اينجا ختم نمي‎شود. انتظار مي‎رود كه در سال 2007 ناو اصلي سري KDX-3 وارد رده تسليحات نيروي دريايي شود كه قرار است روي آن سيستم ضدهوايي و ضدموشكي ناوپايه Aegis (كه به خاطر سرنگون كردن هواپيماي مسافربري ايران شهرت شومي به دست آورده است) و سيستم ضدهوايي كامل‌تر “استاندارت” Sm-2ER (بلوك 4) نصب شود. فرمانده نيروي دريايي كره جنوبي اعلام كرده است سيستم Aegis را از ايالات متحده خريداري خواهد كرد. بهاي اين معامله حدود 1 ميليارد دلار آمريكا خواهد بود. گفته مي‎شود كه اين سيستم مي‌تواند همزمان بيش از 100 هدف هوايي را كشف و كنترل كند و بر روي آنها آتش بگشايد. تفاوت اصولي سيستم رزمي اطلاعاتي-اداري “ايجيز” با سيستمهاي قديمي آن است كه اين سيستم همه وسايل رسمي و فني ناو را متحد كرده و منابع آنها را اداره مي‌كند.
این عکس کوچک شده است برای مشاهده ی سایز اصلی کلیک کنید[IMG]http://pagesperso-orange.fr/france-coree/**llet/img_**llet/KDXII_frigate.jpg[/IMG]
اين اسلحه اكثر مأموريتهاي رزمي را بر اساس دستور از رايانه مركز رايانه‌اي ناو انجام مي‌دهد و خود سيستم متناسب با تغييرات اوضاع تاكتيكي مي‌تواند ظرفيتها را بين سيستمهاي مختلف مجدداً تقسيم كند. براي مثال، سيستم “ايجيز” ضمن دفع حمله گسترده هوايي مي‌تواند موقتاً از جستجوي اهداف جديد دست كشيده و همه امكانات رادارهاي خود را به همراهي اهداف كشف شده اختصاص دهد.

سستم “ايجيز” دربرگيرنده 24 سيستم فرعي و عنصر تسليحاتي است. مهمترين آنها، مركز رايانه‌اي است كه 20 كامپيوتر نيرومند و تا 22 سويتچ‌برد يا نمايشگر منعكس كننده اوضاع تاكتيكي دارد. يكي ديگر از سيستم‎هاي فرعي اين مجموعه، ايستگاه راداري AN/SPY-1 با آنتنهاي فاز شده مي‎باشد. اين رادار در شرايط مناسب مي‌تواند اهداف هوايي را در فاصله 450 كيلومتري كشف كند. طبق برآوردهاي رياست نيروهاي مسلح جمهوري كره، تا سال‎هاي 2012-2010 ناوهاي روآبي نيروي دريايي كره 12 اژدرانداز موشك‌بر از نوع KCX (چند مدل) را خواهد داشت. همچنين در حال حاضر در كارخانه‎هاي كشتي‌سازي كره ناوهاي رزمي “فرگات” موشك‌بر، كروت و ناوچه‌هاي كوچك سريع السير طرح هاي جديد ساخته مي‎شوند. بدين وسيله نيروي دريايي جمهوري كره مي‌تواند عمليات خود را در مناطق ساحلي، دريايي دورافتاده و اقيانوسي اجرا كند.

طبق برآوردهاي كارشناسان، استقرار سيستم‎هاي مدرن ضد هوايي بر روي اين ناوها به رياست كشور اجازه خواهد داد نه فقط از سيستم ضدموشكي برنامه‎ريز شده برابر صحنه عمليات جنگي خاور دور حمايت كند بلكه در صورت لزوم همراه با ايالات متحده و ژاپن، متحدان خود در عمليات در اين منطقه شركت كند.

زيردريايي‎ها و آمفيبي‌ها
رياست نيروي دريايي كره علاوه بر واگذاري ناوهاي مختلف روآبي به نيروي دريايي، همچنين ساخت گسترده زيردريايي‎هاي ديزل برقي با ظرفيت 750 تا 2000 تن را برنامه‌ريزي مي‌كند. اين زيردريايي‎ها نه فقط در خود كره ساخته مي‎شوند بلكه سفارش ساخت آنها به فرانسه، آلمان، ايتاليا و حتي روسيه داده مي‎شود.

متأسفانه سازمانهاي روسي كه در اين زمينه كار مي‌كنند، براي اجتناب از تحريك حسادت رقيبان در زمينه حساس تسليحاتي ترجيح مي‌دهند برنامه‎ها خود را تبليغ نكنند. ضمن اشاره به روسيه بايد قبل از همه به مطالب رسانه‎هاي گروهي خارجي كه در سال‎هاي 2003-2002 منتشر شده بود، استناد كرد. طبق اين گزارشها، جمهوري كره قصد دارد به روسيه ساخت 3-2 زيردريايي ديزل برقي “آمور-لادا” را بدهد و نيز پروانه ساخت اين زيردريايي‎ها در كارخانه‌هاي خود را بخرد.

برنامه نوسازي نيروهاي آمفيبي و دريابرد نيروي دريايي جمهوري كره هم به طور گسترده‎اي اجرا مي‎شود. ناوهاي جديد آمفيبي، دريابرد و تانكي-دريابرد، از جمله با ظرفيت بالا (برنامه LPX) ساخته مي‎شوند. براي مثال، بر اساس برنامه LPX ناو بزرگ دريابرد با ظرفيت 13 هزار تن طراحي مي‎شود كه مي‌تواند همزمان 10 هلي‌كوپتر، يك گردان تفنگداران دريايي (حدود 600 نفر)، 2 ناوچه هاوركرافت و در قسمت ويژه همچنين ناوچه‌هاي خودرو دريابرد را پذيرفته و جا دهد. پژوهشهاي علمي و طراحي ناوچه‌ها و ناوهاي پرتحرك و سريع السير دريابرد هاوركرافت انجام مي‌گيرد. قرار است در آينده يك ناو هلي‌كوپتربر دريابرد در نيروي دريايي جمهوري كره به كار گرفته شود.

مثل نخ دنبال سوزن
لازم به ذكر است كه روند ساخت نيروي دريايي مدرن جمهوري كره، توسعه گسترده همكاري نظامي-فني با كشورهايي كه در اين زمينه از سنتهاي غني برخوردار است را به دنبال دارد. به همين اندازه شاخه‌هاي صنايع داخلي آن هم نه فقط كشتي‌سازي بلكه الكترونيك، اسلحه‌سازي و غيره توسعه مي‎يابد. اين وضع شبيه به نخ و سوزن است: توسعه نيروي دريايي توسعه فن‎آوري‎هاي بالا و ساخت مرغوب‌ترين كالاهاي عصر حاضر را به دنبال دارد.

طبق برآوردهاي كارشناسان، وضعيت جاري بر اوضاع كلي اقتصاد جمهوري كره و همه كشورهاي منطقه آسيا و اقيانوسيه اثر مثبت مي‌گذارد و به آنها اجازه مي‌دهد ضمن تسلط به فن‌آوري‎هاي پيشرفته و دريافت فرآورده‌هاي دومنظوره، امكانات صادراتي خود را در باره اسلحه توسعه دهند. از سوي ديگر، سازماندهي توليد انواع جديد جنگ‌افزار، تسلط به تجهيزات و فن‌آوري‌هاي وارداتي و روند آمادگي متخصصين كار نه تنها بسيار پرهزينه بلكه نسبتاً بلندمدتي است. به همين دليل هم جمهوري كره و هم كشورهاي آسيا و اقيانوسيه هنوز بايد مجموعه پيچيده مسايل به هم خورده و متغير بينشي، سازماني و توليد را در زمينه ساخت نيروي دريايي مدرن حل كنند.

الكساندر گورشكوف، يوري دامينوف


Russian news