بلدرچين

[DoOm]

پرورش بلدرچین ها




در پرورش بلدرچین ها باید به جوحه بلدرچین ها توجه خاصی داشت,زیرا بسیار آسیب پذیرند.


در روز های نخستین تولد دمای 36تا38 درجه ی سانتیگراد توام با هوای تمیز و اکسیژن دار باری آنها مورد نیاز است .اما به تدریج از درجه حرارت محیط کاسته می شود و در سن 6تا 7 هفتگی به 22تا24درجه ی سانتیگراد کاهش پیدا می کند.


جوجه ها تا زمانی که دما تا زیر 21 درجه ی سانتیگراد کاهش نیافته نیازی به دمای اظافه ندارند و 12 ساعت تاریکی و 12 ساعت روشنایی تاسن 5 هفتگی یعنی زمانی که جوجه بلدرچین ها به پن ها یا قفس های تخم گذاری انتقال پیدا می کنند می تواند ادامه پیدا کند.


قفس های نر و ماده برای رشد بهتر بایستی از هم جداگانه نگهداشته شوند.در حالت پرورش روی بستر مساحت 150تا180 سانتیمتر برای هر جوجه بسته به نوع جوجه ها و فصل باید در نظر گرفته شود.برای هر جوجه 2تا3 سانیمتر فضای دانخوری و 5|1تا2سانتیمتر فضای آبخوری در نظر گرفته شود.


برای جوجه های بلدرچین تا سن 3 هفتگی 2 سانتیمتر فضای دانخوری و 1 سانتیمتر فضای آبخوری ضروری است.برای هر جوجه 75 سانتیمتر مربع فضای بسته(قسمت گرم کننده ی باتری)و75 سانتیمتر فضای حرکت برای بدست آوردن نتیجه مناسب کافی است.

برای شروع تغذیه ی خوب می توان تا سن 2تا4 روز به بلدرچین ها آب شکر 8درصد داد
__________________

[DoOm]

نژاد های بلدرچین
گونه های مختلف بلدرچین مثل انواع ایرانی،آمریکایی و ژاپنی موجودند که نژادهای ژاپنی آن برای پرورش مرغوبترند.
ماهم روی نژادهای ژاپنی آن بحث می کنیم.پنج نوع بلدرچین ژاپنی به اسامی زیر وجود دارند:
(نوع وحشی):Pharach-1
این پرنده رنگهای پر مخلوط دارد.همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف که تفوق رنگ قهوه ای اند.در بلدرچین نر صورت و گلو قهوه ای و گلو و قسمت بالای سینه دارچینی است.در بلدرچین ماده نیز صورت و گلو قسمت بالای سینه دارچینی روشن با خالهای سیاه است در حالی که قسمت پایینی سینه خرمائی رنگ است.
:Biritish range -2
نوعی از بلدرچین با پرهای سیاه رنگ است که در آن به طور مشابه پیمان گدار شده اند.
English white-3
نوعی بلدرچین با پرهای سفید و یا همراه با قسمت های سیاه
Manchurin golden-4
پرنده هایی به رنگ طلایی یا میتوان گفت گندمی رنگ اند.
Tuxedo-5
این نوع بلدرچین از نوع بلدرچین دو رنگ است .سطح گردن و صورت و شکم سفید و بقیه قسمت ها سیاه نظیرparach است.

[DoOm]

بلدرچين ها حيواناتي پرطاقت.نيرومند و خوش بنيه بوده و مي توانند در محيط هاي مختلف.با محدوديت هاي منطقي آدابته شوند.
بلدرچين ها پرندگاني هستند كه سريعآً رشد كرده و در عرض حدود 6 هفته به بلوغ مي رسند.وزن پرنده بالغ به شرح زير است:
بلدرچين نر120 تا150 گرم
بلدرچين ماده 150 تا 180 گرم
پرورش بلدرچين از سال 1900 ميلادي در كشور ژاپن براي تهيه گوشت و تخم رايج بوده است.
بلدرچين ها تخم زيادي توليد مي كنند.بلدرچين ماده 260 عدد تخم در اولين سال تخم گذاري خود مي گذارد روي همين اصل بلدرچين ها كثير تخم هستند.بلدرچين ماده درحدود سن50 روزگي به اوج توليد تخم ميرسد.بلدرچين هاي ماده75%تخم هاي خود را بين ساعات3 تا5بعد از ظهر مي گذارند و25%بقيه را در هنگام شب.
بلدرچين ها اگر از جوجگي با انسان بزرگ شوند بسيار زود با انسان مانوس مي شوند به گونه اي كه حتي از كف دست هم دانه مي خورند.بلدرچين ها را مي توان به عنوان يك حيوان خانگي در منزل نگه داري كرد.آنها به خاك و خاك بازي علاقه فراوان دارند و با آن بسيار سريع رشد مي كنند.
سرمايه گذاري براي پرورش بلدرچين بسياد سودآور است زيرا:
1- سن بلوغ زود فرا مي رسد
2- بسيار سريع رشد مي كنند
3- ميزان تخم گذاري بالا است
4- دوره اكوباسيون كوتاه وكم كه فقط 17تا18 روز است
5- تثبيت براي تراكم بالاي پرورش زيرابه فضاي دانه وآبخوري كمتري نسبت به مرغ ها و اردك ها نيازمندند.
6- در برابر بسياري از بيماري هاي مرغ ها مقاومت دارند.

[DoOm]

وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا بلدرچین به عنوان یک پرنده مطلوب نزد کشاورزان و پرورش دهندگان تلقی شده و علاقمندان زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .
مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :
۱ – میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .
۲ – بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .
۳ – تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰تخم را دارا می باشند .
۴ – کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .
۵ – دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷روز طول می کشد .
۶ – تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .
۷ – واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .
۸ – برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین ۵۰ – ۴۰روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .
۹ – ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین
در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد .
بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد .
وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰روزگی به بلوغ می رسند. وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .
● جوجه کشی :
تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها ۵/۱۵ – ۵/۱۲درجه سانتیگراد و با رطوبت ۸۰ – ۷۵ % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان ۷ – ۵روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( ۳/۴۳درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای ۱/۲۱درجه سانتیگراد و رطوبت ۷۵ % به مدت ۲۰دقیقه به نسبت ۲۰گرم پرمنگنات پتاسیم و ۴۰سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند .
● پرورش جوجه :
دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه ۳۵درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار ۸/۲ – ۵/۲درجه کاهش می یابد تا به ۲۱درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه ۱۵۰سانتیمتر مربع فضا تا سن ۳هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن ۳هفتگی۲سانتی متر دانخوری و ۱سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی ۲۴ساعته می باشد که پس از آن تا ۱۲ساعت کاهش می یابد .
● پرورش نیمچه :
معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : ۱ – بستر ۲– باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد .
دمای مورد نیاز نیمچه ها ۲۸ – ۲۱درجه سانتیگراد می باشد و از ۱۲ساعت نور تا سن ۵هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه ۱۸۰ – ۱۵۰سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه ۳ – ۵/۲سانتیمتر دانخوری و ۲ – ۵/۱سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای ۱۵پرنده در نظر گرفته می شود .
● پرورش بلدرچین مادر :
در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت ۲۰تا۳۰و حتی ۴۰بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین ۲۰۰ – ۱۵۰سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری ۳ – ۵/۲سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا ۸ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا ۱۸ – ۱۷هفتگی می باشد .
● بیماری ها :
بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد :
۱ – مارک : که واکسیناسیون آن در سن ۲۰روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد .
۲ – نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر ۳ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد .
۳ – آبله : که واکسن آن در ۸ -۶هفتگی مصرف می گردد.
از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد .
▪ درصد تلفات بلدرچین در سنین مختلف به قرار زیر می باشد :
۱۰ - ۱روزگی : ۲ %
۱۰روزگی تا شروع تخمگذاری ۲%
دوره تخمگذاری (۱۰ماه ) ۱۵%