آشنايي با ارزش هاي غذايي و درماني برکلي
سبزي معجزه گر
مهناز پرچمي

برکلي، همان طور که از نام آن پيداست، يک سبزي ايتاليايي است که هزاران سال پيش توسط ايتاليايي ها کشف شد و کشت آن در سواحل شمالي و غربي مديترانه گسترش يافت. سال ها بعد، در سال 1767 ميلادي، توماس جفرسون (که بعدها رئيس جمهور امريکا شد)، بذرهاي برکلي را که از يکي از دوستان اروپايي اش دريافت کرده بود، همراه با سبزي هاي متداول آن زمان در يکي از شهرهاي ايالت ويرجينيا کشت کرد. اما باوجود ورود برکلي به قاره امريکا، مصرف عمومي آن تا سال 1920 رونق نيافت و در حال حاضر يکي از سبزي هاي پرطرفدار در اين قاره است.

کشت و ارزش هاي غذايي و درماني

برکلي سبزي هواي خنک است و در طول تابستان هاي گرم، رشد چنداني ندارد. بهترين درجه حرارت براي رشد برکلي 23-18 درجه سانتي گراد است. برکلي سرشار از ويتامين هاي k و c و فيبر قابل حل است و از همه مهم تر، داراي موادي است که خاصيت ضد سرطان دارد که از آن جمله مي توان از سلنيوم و دي ايندوليل متان نام برد، که ماده اخير ضمن تنظيم سامانه واکنش ايمني بدن، داراي خواص ضد ويروسي، ضد باکتريايي و ضد سرطاني است. مصرف بالاي روزانه برکلي خطر ابتلا به سرطان پروستات را نيز کاهش مي دهد. علاوه بر ساقه و گل هاي برکلي، برگ هاي آن نيز خوراکي است و غني از بتاکاروتن است که پس از مصرف در جگر ذخيره شده و سپس به ويتامين a تبديل مي شود. يکي از مهم ترين ترکيبات موجود در برکلي سولفورافين است که علاوه بر ويژگي ضد سرطاني، مي تواند از وقوع سکته هاي قلبي و مغزي در مبتلايان به بيماري قند جلوگيري کند. تحقيقات اخير در دانشگاه وارويک بريتانيا نشان داده است که اين ترکيب باعث توليد آنزيم هايي در بدن مي شود که با کاهش 73 درصدي مولکول هاي مخرب، موجب حفاظت و حتي ترميم رگ هاي خوني صدمه ديده در مبتلايان به قند مي شود.

مصرف

برکلي مي تواند به صورت آب پز يا بخارپز مصرف شود ولي مصرف خام آن رواج بيشتري دارد. چنانچه برکلي بيش از 10 دقيقه جوشانده شود، خواص غذايي و دارويي آن به ميزان زيادي کاهش مي يابد.